ΕΥΗ ΜΗΤΣΙΟΚΑΠΑ MD, PHD, SFEBPRM

Ιατρός Φυσικής Ιατρικής Αποκατάστασης, Γ.Ν.Ν.Θ.Α «Η Σωτηρία»

Γεν. Γραμματέας ΔΣ Ε.Δι.Κ.Ε (FFN Gr)

Τα οστεοπορωτικά σπονδυλικά κατάγματα αποτελούν μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας με σημαντική κοινωνικοοικονομική επιβάρυνση για τα υγειονομικά συστήματα παγκοσμίως. Εκτιμάται ότι 1 στα 5 άτομα ηλικίας 50 ετών και άνω θα εμφανίσει τουλάχιστον ένα οστεοπορωτικό σπονδυλικό κάταγμα, με την επίπτωση και τον επιπολασμό της νόσου να αυξάνονται ραγδαία σε συνάρτηση με την ηλικία.

Αν και συχνά είναι ασυμπτωματικά, συνεπάγονται αυξημένη θνητότητα και σοβαρή νοσηρότητα. Συνδέονται κλινικά με χρόνιο άλγος, όπως ραχιαλγία και οσφυαλγία, κόπωση, κινητικούς περιορισμούς, κατάθλιψη και κοινωνική απομόνωση, επιφέροντας έκδηλη μείωση της ποιότητας ζωής και απώλεια της λειτουργικής ανεξαρτησίας.

Αναγνωρίζοντας τις σύνθετες ανάγκες και την πολυπλοκότητα των συγκεκριμένων ασθενών, η διεθνής επιστημονική κοινότητα απομακρύνεται σταθερά από το παραδοσιακό, στενά βιοϊατρικό μοντέλο, προκρίνοντας μία πολυεπίπεδη και διεπιστημονική προσέγγιση με σκοπό τη διασφάλιση της βέλτιστης κλινικής φροντίδας και της λειτουργικής τους επανένταξης.Η συγκεκριμένη στρατηγική δεν περιορίζεται στην πώρωση του κατάγματος, αλλά συνεκτιμά τη σωματική έκπτωση, τις συστηματικές επιπλοκές, τις ψυχολογικές επιπτώσεις και την ανάγκη για δευτερογενή πρόληψη.

Η εφαρμογή των ανωτέρω συστάσεων βασίζεται στη σύμπραξη μιας διεπιστημονικής ομάδας. Κλινικοί ιατροί, εξειδικευμένοι επαγγελματίες υγείας  και υποστηρικτικοί φορείς συνεργάζονται με σκοπό  τη διατήρηση της αυτονομίας του ασθενούς και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Κομβικό στοιχείο αποτελεί η έγκυρη ενημέρωση ασθενών και φροντιστών για την ενεργή συμμετοχή τους στη λήψη των θεραπευτικών αποφάσεων.